Spiritualiteit van niet-weten

Dag van de Spirituele Film Utrecht - zondag 25 april 2010

Moet je iedereen alles laten weten, of denk je “Wat niet weet, wat niet deert”? De waarheid zeggen doet immers vaak pijn. Soms zul je liever een leugen om bestwil vertellen of beter nog: zwijgen als het graf. Vooral families 'weten' alles van geheimen, diemaar doorwoekeren en een eigen rol gaan spelen in de familiedynamiek. Vaak met veel tragiek tot gevolg. Dus toch maar te allen tijde de waarheid vertellen? Of schuilt er misschien ook wijsheid in het bewaren van het geheim?

Met twee Franse films, ‘Un Secret’ en ‘L'empreinte de l’ange’ gaan we op zoek naar de betekenis van gebeurtenissen in families die worden achtergehouden omdat men er niet mee om kan gaan. We volgen degenen die niet-weten maar die wel een geheim vermoeden. Omdat ze naar de onthulling ervan verlangen, gaan ze op pad.... om vooral de waarheid omtrent zichzelf te vinden.

LUCE organiseert in samenwerking met Stichting KFA-Filmbeschouwing een zondagmiddag rond dit intrigerende onderwerp. Marcel Elsenaar en Marjeet Verbeek, beide theologen en filmkenners bespreken achtereenvolgens ‘L’empreinte de l’ange’ en ‘Un secret’

Datum: zondag 25 april 2010, van 12.00 – 17.00 uur
Locatie: Auditorium, Museum Catharijneconvent, Nieuwstraat 38, Utrecht
Kosten: € 22,50 (bij voorinschrijving); € 27,50 (aan de zaal)
Aanmelding: via www.luce-crc.nl .

L’empreinte de l’ange - Afdruk van een engel ( Safi Nebbou, 2008)

Deze film over twee moeders heeft alle ingrediënten van een thriller in de traditie van Hitchcock. Elsa is de moeder van Jeremy, en is aan het scheiden van haar man. Op een kinderfeestje waar ze Jeremy ophaalt ziet ze een zesjarig meisje. Zij is er sterk van overtuigd dat zij de dochter is die zij verloor bij een brand in het ziekenhuis kort na de bevalling. Zij zet alles op alles om in de buurt van Lola te komen. De moeder van Lola, Claire, staat sympathiek tegenover de vriendschap van Elsa, totdat zij zich zorgen gaat maken over het onnatuurlijke gedrag van Elsa. Regisseur Saffy Nebbou heeft er voor gekozen om zijn publiek in de positie van niet-weten te houden, wat een prachtige spanning geeft. Lees recensie van Marcel Elsenaar.

Un secret (Claude Miller, 2007)

Parijs 1955. De 7 jarige François is verlegen en ziekelijk en lijkt dan ook weinig op zijn zelfverzekerde en sportieve ouders, Maxime en Tania. Voor hem lijken zijn ouders kunstobjecten. Onverwoestbaar, onsterfelijk. Regisseur Claude Miller filmt ze met dezelfde esthetiek als van nazi cineaste Leni Riefenstahl. Vreemd want zijn ouders blijken joodse overlevenden van de Tweede Wereldoorlog te zijn. De obsessie met het lichaam is onlosmakelijk en op verschillende manieren verbonden met het geheim uit de titel. Al is er niet één geheim: Un secret laat zien hoe er achter een verzwegen feit een spinnenweb aan leugens kan zitten. De ontrafeling daarvan brengt de film in een dwingende stroomversnelling.