The Bucket List

“Ik ben vreselijk jaloers op mensen die in God geloven”, zei Jack Nicholson in een interview met Humo bij het verschijnen van de film The Bucket List (2008). Het is letterlijk een regel uit het script die dezelfde Nicholson uitspreekt in zijn rol als Edward Cole. Hoog boven de wolken in zijn privé vliegtuig  filosofeert de doodzieke miljardair met zijn lotgenoot Carter Williams (Morgan Freeman) over wat ze te wachten staat als de dood, die ze op de hielen zit,  ze zal hebben ingehaald. Carter gelooft in een hemel, Edward niet.

Rolf Deen

Carter Chambers is een bedeesde automonteur met een encyclopedische algemene ontwikkeling. Hij is 45 jaar getrouwd met de verpleegster Virginia en heeft drie kinderen, twee zoons waarvan een advocaat en de ander ingenieur en een dochter die violiste is. De sarcastische en verbitterde miljardair Edward Cole is eigenaar van verschillende ziekenhuizen, heeft vier huwelijken achter de rug en het contact met zijn enig kind, een dochter, verbroken. Edward managet de ziekenhuizen met harde hand : ‘Altijd twee bedden per kamer, geen prive kamers!’. Als hij in een van zijn eigen ziekenhuizen komt te liggen deelt haar daarom noodgedwongen een kamer met Carter.

De pijp uit

We weten allemaal zeker dat wij dood gaan maar zodra de dokter er een datum op plakt, plaatst dat ons plotseling voor de vraag hoe we de resterende tijd zullen besteden. Kamergenoten Edward en Carter raken bevriend. Op een dag vindt Edward een verfomfaaid papiertje in de prullenbak. Het is de ‘bucket list’ van Carter. Dat is een lijst met dingen die je gedaan wilt hebben voor dat je ‘de pijp uit gaat’ (‘to kick the bucket’ in het Engels). De kankerpatiënten Edward en Carter besluiten niet bij de pakken neer te zitten en werken samen een lijst af met dingen die ze altijd hadden willen doen.

Melodrama

Bucket List is een mooie rustige film die drijft op de acteerprestaties van twee gerijpte acteurs die volledige zichzelf kunnen zijn in deze typecast rollen. Nicholson de non-conformistische levensgenieter en Freeman de gelouterde wijze  ‘gewone’ man. De dramatische klassieke tegenstellingen – rijk versus arm, trouwe echtgenoot  versus schuinsmarcheerder, begripsvolle vader versus heetgebakerde dwingeland – gecombineerd met een flinke dosis Amerikaanse family values die het uiteindelijk ook in het leven van Edward winnen, zouden met slechtere auteurs een melodrama hebben opgeleverd. Nu is Bucket List een traditioneel gemaakte feelgood film die tot nadenken stemt.