Filmbesprekingen: S

A / B / C / D / E / F / G / H / I / J / K / L / M / N / O / P / Q / R / S / T / U / V / W / X / Y / Z

The Scarlet and the Black
Frank G. Bosman
‘The Scarlet and the Black’ (1983) is een oude oorlogsfilm van de Amerikaanse televisieregisseur Jerry London waarin Gregory Peck als idealistische priesters staat tegenover een altijd briljant acterende Christopher Plummer, die als een hoge SS officier het door de Nazi’s bezette Rome terroriseert. De karakters krijgen van regisseur Jerry London ruimte voor diepgang en paus Pius XII komt er redelijk genadig van af. Curiosum: de eerste televisiefilm waarin Gregory Peck ooit optrad. Lees verder.

La Sconosciuta
Rolf Deen
La Sconosciuta (De onbekende vrouw) is een twee uur durende thriller waar de Italiaanse regisseur Giuseppe Tornatore (1956) in zijn land een prijzenregen mee binnenhaalde. Dit is wat Hitchcock ook zou hebben gedaan met het verschijnsel nanny. Iedere welgestelde bioscoopbezoeker die zijn kinderen tijdens de voorstelling thuis aan de zorg van een buitenlands kindermeisje heeft overgelaten maakt na afloop van de film dat hij zo snel mogelijk naar huis komt. Een verontrustend verhaal over prostitutie, kinderhandel en adoptieperikelen. Lees verder.

The Secret of Kells
Frank G. Bosman
De Ierse animatiefilm The Secret of Kells is een tegendraadse tekenfilm: tweedimensionaal, geometrisch, abstract. De film vertelt het verhaal van het Book of Kells, een Middeleeuws manuscript met fabelachtig gedetailleerde miniaturen. The Secret tekent letterlijk het ontstaan van dit boek, waarbij het de stijl van de Middeleeuwse miniaturen kopieert. Het resultaat is een tekenfilm van ongekende schoonheid. Lees meer.


The Secret of N.I.M.H.
Frank G. Bosman
The Secret of N.I.M.H. (1982) was de eerste film van de legendarische Disney-tekenaar Don Bluth, die hij in eigen beheer tekende en uitgaf. De film heeft een ware ‘cultstatus’ gekregen en wordt door critici alom bewonderd als een van de beste tekenfilms ook. Zelfs een kwart eeuw na zijn verschijnen boeit de duistere tekenfilm over vrijheid en de magie van taal die bevrijdt. De film wordt door critici alom geprezen als een van de beste tekenfilms ook en het hoogtepunt van Bluths carrière. Het commerciële succes was beperkt. Lees verder.

Secret Sunshine
Rolf Deen
Secret Sunshine is een Zuid Koreaanse film over de lotgevallen van een jonge weduwe die een nieuw leven probeert op te bouwen als pianolerares. Als het noodlot weer toeslaat in haar leven raakt ze geestelijk op drift en maakt ze een duizelingwekkende geloofsreis waarin ze meerdere keren over de kop gaat. Regisseur Lee Chang-dong laat na 142 minuten de kijker in zijn bioscoopstoel achter met het gevoel dat hij een rit in een emotionele achtbaan heeft gemaakt.
Lees verder.

A Serious Man
Joël Friso
“Receive with simplicity everything that happens to you,” luidt het advies waarmee A Serious Man (2010) opent. In een film van de gebroeders Joel en Ethan Coen belooft dat niet veel goeds voor het lot van de hoofdpersonage(s). “Iemands ongeluk is ook iemands plezier”, zei één van de broers in commentaar op de film. De ongelukkige is ditmaal Larry Gopnik (Michael Stuhlbarg) een professor in de natuurkunde die leeft binnen een Joodse gemeenschap. A Serious Man is opnieuw een meesterwerk van de Coen-broers, wellicht hun meest persoonlijke. Lees meer.

Sherlock Holmes
Frank G. Bosman
De nieuwste Sherlock Holmes verfilming (2009) heeft een vreemde haatliefdesrelatie met het originele Holmes personage uit de misdaadromans van de Britse schrijver Arthur Conan Doyle (1859-1930). De nieuwe Holmes ontmaskert het spiritisme waarin zijn schepper – de auteur Doyle – op latere leeftijd zou vervallen. En Holmes doet dit, paradoxaal genoeg, met behulp van de meest karakteriserende eigenschap die Doyle hem gaf: keiharde logica.
Lees meer.

Shutter Island
Rolf Deen
“God houdt van geweld” zegt iemand tegen de hoofdpersoon van Shutter Island (2010) inspecteur Teddy Daniels (Leonardo DiCaprio) “er is helemaal geen morele orde. Het enige wat telt is: kan mijn geweld dat van jou overwinnen?” De dominante filosofie en praktijk van de 20e eeuw in een notendop. En ook het oeuvre van regisseur Martin Scorsese in een notendop. Met deze film noir daalt de oude meester nog dieper af in de krochten van de gekwelde menselijk ziel dan hij ooit deed. Lees meer.

Sin City
Frank G. Bosman
De film Sin City van het regisseurstrio Frank Miller, Robert Rodriguez en Quentin Tarantino (2005) is om meerdere redenen een bijzondere film: vanwege de verhaallijn, de gehanteerde techniek en de paradoxale combinatie van walging en fascinatie die de film bij vele kijkers oproept. De ongelofelijke hoeveelheid bloed, cynisme, martelingen en zinloze moordpartijen zouden van de film dan ook ook B-film of zelfs tot een snuff movie maken maar gek genoeg werkt het bij Tarantino en Miller niet zo simpel. Lees verder.

Slumdog Millionaire
Rolf Deen
Regisseur Danny Boyle geeft toe dat hij verslaafd is aan de spelshow “Who wants to be a millionaire?” maar een idee voor een film zag hij er niet in. Het slimme script van Simon Beaufoy bracht hem op andere gedachten. Inmiddels is Boyle’s film “Slumdog Millionaire” acht Oscars verder en een wereldwijde hit.  Het verhaal? Een pauper wordt prins en is bereid alle beproevingen te doorstaan als hij maar verenigd wordt met zijn jeugdliefde. Een universeel sprookje, verfilmd door een Brit met de kleuren, geluiden en de adrenaline van de sloppenwijken van Mumbai. Lees verder.

Sophie Scholl
Kevin Toma
Krap vijf onbezorgde minuten gunt regisseur Marc Rothemund zijn hoofdpersonage Sophie Scholl. Samen met een vriendin zit ze gekluisterd aan de radio, Billy Holliday playbackend – een leuk, gewoon Duits meisje uit de jaren dertig of veertig. Dat we midden in de tweede Wereldoorlog zitten en dat Scholl deel uitmaakt van de Münchense verzetsbeweging Die weisse Rose, wordt pas in de volgende scènes duidelijk.
Lees verder.

La Stanza del figlio
Kevin Toma
Nanni Moretti is in Nederland bekend geworden met Caro diaro (1993) en Aprile (1998), twee documentaireachtige komedies die draaien om een personage dat veel weg heeft van de regisseur zelf. La stanza del figlio gooit het over een andere boeg. Humor is ver te zoeken in dit loodzware drama over het rouwproces dat een gezin doormaakt nadat de zoon is verongelukt. Moretti's personage, psycholoog Giovanni, lijkt bovendien slechts bij vlagen op het mannetje dat in de vorige twee films op zijn scooter door Rome snorde. Lees verder.

Star wars IV: a new hope
Jos Boesten
Ergens op een onooglijke maan heeft zich een groep vrijheidsstrijders verzameld. Zij willen het planetenstelsel bevrijden van de heerschappij van de keizer. Een mooie prinses wil deze vrijheidsstrijders gegevens doen toekomen over zwakke plekken in het pantser van de Dodenster, het domein van de keizer. Zij zelf wordt gevangen genomen door de handlangers van de keizer, maar de computer waarin de vitale gegevens zijn opgeslagen, weet op eigen kracht te ontkomen. Deze computer komt uiteindelijk terecht bij een jonge man. Lees verder.

Solas
Rolf Deen
Volgens de Vlaamse criticus Sylvain DeBleeckere bestaan er weinig Hollywood films met een moeder in de hoofdrol. Moeders scoren blijkbaar niet aan de kassa. In Russische en Spaanse films zien we wel aangrijpende moederportretten. DeBleeckere vraagt zich af:” Zou er een verband zijn met de Russische verknochtheid aan de Madonna-icoon en de Spaanse verering van Moeder Maria? Zeggen deze films: deze levende madonna’s zijn onmisbare bronnen van menselijkheid en barmhartigheid in een wereld vol machismo?” Lees verder.

Somersault
Kevin Toma
Een onbesuisde zoenpartij met mama’s vriend, en de zestienjarige Heidi ziet zich gedwongen tot een leven dat in films doorgaans van kwaad tot erger gaat. Loopt weg van huis, lift naar een druilerig stadje, belandt in een zompige kroeg vol hitsige mensen, duikt met een van de jongens in bed en dan zou je de rest al gaan invullen: van wiet naar crack, van one night stand naar groepsverkrachting en loverboys, in het ergste geval uitlopend op zelfmoord.
Lees verder.

Son of man
Rolf Deen
Nooit eerder werd Jezus gespeeld door een zwarte Afrikaanse acteur. In Son of Man, de tweede speelfilm van theatermaker Mark Dornford-May, gebeurt dat wel. Dat is in de geschiedenis van de cinema heel bijzonder maar in deze film zelf eigenlijk heel gewoon. Het bijbelverhaal is namelijk overgebracht naar de 21e eeuw en gesitueerd in de Zuid Afrikaanse townships. ‘Son of Man’ maakt van de vier evangelies uit het Nieuwe Testament één realistisch verhaal over verderf en verlossing in het hedendaags Zuid Afrika. Lees verder.

The Sun
Kevin Toma
Na Moloch en Tauruts weten we wel waar we Aleksandr Sokoerov de grootste dictators van de 20e eeuw moeten zoeken: niet op het balkon waar ze vast de ene na de andere redevoering hebben afgestoken, niet op de met hielenlikkers en jaknikkers gedeelde feestbanketten, en ook niet bij partijbijeenkomsten, legerparades of frontlinies. Nee, Sokoerov treft zijn Hitler, Lenin of Hirohito thuis aan, kruipt hen op de huid wanneer ze zich het meest van hun voetvolk hebben geïsoleerd en proberen te ontsnappen aan hun persoonlijke demonen. Lees verder.

Syriana
Kevin Toma
In Washington wordt met de term ‘syriana’ gedoeld op een hypothetische herschepping van het Midden-Oosten. Precies zo’n herschepping heeft regisseur/scenarist Stephen Gaghan gemaakt door een niet bij naam genoemd land te planten ergens tussen Iran en Pakistan. Een land met alle voor de hand liggende problemen: het maakt de overgang naar een nieuw bestuur, is rijk aan olie, dankzij de olie ook rijk aan internationale belangstelling - en daarmee een broeinest van corruptie, fundamentalisme en terreur. Lees verder.

A / B / C / D / E / F / G / H / I / J / K / L / M / N / O / P / Q / R / S / T / U / V / W / X / Y / Z