The Village

De regisseur Night Syamalan staat er ombekend dat hij ontroering en onthutsing in een film kan brengen. Dankzij hem kregen we het bovennatuurlijke, bovenmenselijke en bijgelovige op een dienblaadje gepresenteerd in kaskrakers zoals The Sixth Sense, Unbreakable en Signs – elk goed voor een gezonde dosis spanning en sensatie.

Jason Gardner

Zijn nieuwste film, The Village (het dorp), vormt daarop geen uitzondering. Het verhaal speelt zich af in een schilderachtige, vallei, in de Verenigde Staten aan het eind van de 19e eeuw; waar mensen in harmonie en geluk samen leven geleid door een aantal oplettende, maar goedbedoelende, dorpsoudsten. Maar de schijn bedriegt, want er zijn monsters in het spel. In de bossen die de valei omgeven, leven monsters die een bestand hebben gesloten met de dorpsoudsten. Om de vrede te bewaren, mag geen enkele dorpeling de grens tussen de vallei en de bossen daaromheen overtreden. Dankzij de strikte naleving van de regels houden de mensen in het dorp een gezonde, ietwat angstige, afstand van de gevaren van het bos. Voor de rest is het leven van een gelukzalige normaalheid, mensen trouwen, krijgen kinderen en doen mee aan ‘traditionele’ volksfeesten. Maar het bestand dat hen beschermt houdt hen ook gevangen. En de vrede wordt wreed verstoord wanneer, na het onnodige overlijden van een kind aan een behandelbare ziekte, een eigenwijze jongeling besluit dwars door het bos te gaan naar de dichtstbijzijnde stad om belangrijke medicijnen te gaan halen…

Parodie op onze samenleving

The Village is een krachtige parodie op de hedendaagse samenleving – vooral wanneer het gaat om het afnemende gevoel van gemeenschap in de moderne cultuur, Shyamalan laat zien wat een gemeenschap echt bij elkaar houdt. Alleen grenzen en regels maken nog geen gemeenschap – wij hebben allemaal behoefte aan het grotere plaatje, waarin de regels een plaats hebben en geduid kunnen worden. Maar in deze film bekritiseert de regisseur, die de grote vragen nooit uit de weg gaat, de politieke en religieuze autoriteiten die angst gebruiken om hun eigen macht te behouden.

’Gezamenlijk vijand’

Is het nodig om te weten dat we allemaal verantwoordelijkheid verschuldigd zijn aan een hogere macht om in harmonie samen te leven? Of zijn de steeds weer terugkerende waarschuwingen dat we constant bedreigd worden bedoeld om ons samen te brengen als een gemeenschap tegen een ‘gezamenlijke vijand’? Waarbij de overheid waarschuwingen uit laat gaan door het hele land over vermeende terroristische dreigingen…Hoe gedateerd is deze film eigenlijk? Toch geeft regisseur Shyamalan geen gemakkelijke antwoorden. Het leven in het dorp, alhoewel door angst omgeven, is aantrekkelijk in zijn eenvoud en geluk. Na afloop van de film blijven we, letterlijk en figuurlijk, in het donker achter.

Levensbeschouwelijke sleutelwoorden:

Gemeenschap; Angst voor het onbekende; Taboe; Donkere bos; hogere macht; vijandbeeld

Bron: Jason Gardner, London Institute for Contemporary Christianity; vertaling: Tempora.nu; redactie: Rolf Deen.

Voor meer informatie: zie IMDB.com.